Bij het hotel aangekomen checkte Ron ons en in en verdeelde de mensen over de kamers. Lachend gaf hij Dwayne de sleutel van onze kamer en zei “gaat dat goed een Rotterdammer en een Amsterdammer op één kamer?”. We hadden nog een uurtje voordat we aan de bar hadden afgesproken en gingen naar onze kamers om ons op te frissen. In de kamers aangekomen keken we onze ogen uit. Wat een luxe hotel kamers, twee etages! Beneden de badkamer en een soort van woonkamertje en boven het slaapgedeelte met twee ruime bedden.

Na het opfrissen maar eens opzoek naar de bar. De rest van de groep (Ben, Manon en Michel) waren inmiddels ook gearriveerd en zaten al te wachten in de bar. Ron had ook al voor wat hapjes gezorgd en we kregen wat te drinken aangeboden. Biertje. Lekker. Toen ons de vraag gesteld werd of we een halve liter of een “Amsterdammertje” wilde, zei mijn Rotterdamse kamergenoot doe mij maar een “Rotterdammertje”. We barste met ze alle in lachen uit toen zij daarop met het kleinste glas dat ze kon vinden terug kwam.

Na een hapje en een drankje was het tijd om naar het casino te gaan. In het casino hadden ze een klein eetgedeelte waar we eerst maar eens gingen genieten van een drie gangen menu en nog een drankje natuurlijk. Na een heerlijke maaltijd werden we opgehaald door onze persoonlijk croupier en kregen we onze eigen poker tafel en een korte uitleg.

Na de uitleg gingen we maar eens echt een potje spelen. Ron liep hard van stapel maar zoals wel vaker blijkt zijn hardlopers, doodlopers. Twee handen daarna ging hij er alweer uit. Vervolgens de hand daarna had ik ook Ben eruit gewipt (dus als ik binnenkort niet meer bij AKTIESPORT werk weten jullie waarom). Helaas bleek ook ik een hardloper te zijn en poker toch een geluksspel. De tijd begon te dringen en we moesten all-inn. Dwayne had net iets meer geluk en pakte de hand waarmee hij ook nog iets won, namelijk een muntje met een waarde van vijftig euro.

Na het poker verspreidden we ons een beetje door het casino om onze muntjes (die we hadden gekregen) in de automaten te gooien. Ben bleek hier meer geluk te hebben dan bij het pokeren want ondanks dat hij geen idee had waar hij mee bezig was bleven de muntjes maar komen. Nadat Ben gecashed had opperde Ron om met de andere muntjes een kleur te kopen op de roulette tafel.

Dwayne had blijkbaar veel geluk want de muntjes die hij had neer gelegd konden gelijk weer worden verzilverd. En dat op de eerste kans en gelijk het goede nummer. De winst staken we in onze zak en de rest van de overgebleven muntjes werden opgespeeld. Helaas was ons kruit in één keer verschoten en de andere muntjes verdwenen als sneeuw voor de zon. De dames hadden nog wat “kastmuntjes” bewaard en nadat deze ook waren verbrast besloten we om onze avond voort te zetten in de Skihut.

Na een klein stukje lopen door het centrum van Enschede en wat navragen bleek de Skihut al een tijdje failliet te zijn. Dan maar op goed geluk een kroeg inlopen. Uit de paddy’s klonk een vrolijk deuntje en we besloten daar een drankje te gaan doen. Zoals wel vaker word één drankje twee, twee drie en dan raak je de tel kwijt. De aan het begin wat rustige dames waren ineens helemaal in hun element.

Dit mede omdat Ron het goede voorbeeld gaf. Onder het genot van een drankje en de muziek kwamen we los op de dansvloer. Het bier en de baco’s vloeide rijkelijk en Dwayne gaf nog wat dans voorstellinkjes weg. Na een hele gezellige avond besloten we nog ff wat te eten in de plaatselijke shoarmazaak. Dit was voor Ben duidelijk een aanleiding om zijn “Bennie-show” te beginnen.

In de shoarma zaak begon hij spontaan te zingen en daarbij gebruikte hij zijn turkse pizza als microfoon. Buiten bij de taxi’s kwam zijn verleden naar boven en waande hij zich weer even marinier. Hij marcheerde op en neer op het zebrapad om vervolgens het verkeer wat er was te gaan regelen. De taxi’s brachten ons naar het hotel en we maakte ons op voor een korte maar welverdiende nachtrust.

De dag waar het eigenlijk allemaal om ging was aangebroken, FC Twente - FC Groningen. Aan het ontbijt (wat voor sommige onder ons echt veel te vroeg was) zagen we dat Pepijn zich bij de groep had gevoegd. Dit was omdat Ron naar huis ging. Pepijn merkte terecht op aan onze brakheid dat we een hele gezellige avond hadden gehad. Gelukkig was het stadion op loopafstand en het weer voortreffelijk.

Nu maar hopen op een net zo’n mooie wedstrijd en op naar het stadion. Daar aangekomen hadden die Tukkers een verrassing voor ons, ze hebben om het makkelijk te maken namelijk twee hoofdingangen. Dus na twee keer om het stadion te hebben gelopen hadden we dan eindelijk de kaartjes en je raad het al de ingang was aan de andere kant. Gezellig.

Ingang P naast de harde kern van FC Twente, voor de sfeer zaten we dus al goed. Na een mooie wedstrijd met veel goals, leuke akties en een niet zo’n blije collega (sorry Michel, volgende keer beter maar je hebt je keurig ingehouden met juichen toen FC Grunn scoorde) was het alweer tijd om naar huis te gaan. Op de parkeerplaats bij het hotel namen we afscheid van elkaar en gingen we moe maar voldaan weer richting huis.

Ben, nog bedankt voor het thuis brengen en AKTIESPORT bedankt voor een onvergetelijk weekend!!

Solliciteer hier voor één van de vacatures voor de functie van (assistent) Filiaalmanager of Verkoper AKTIESPORT!

(Ga hier terug naar LAATSTE NIEUWS!)